KAZ Қазақ
Берман қарт та суретші болатын. Бірақ жолы оңғарылмай қойған адам. Жасы алпыстан асқан. Кеудесін жауып кеткен сақал-мұрты ұйқы-тұйқы болып жүреді. Көп ішеді. Ол бір адам таңғаларлық тамаша сурет жасаймын дегелі қашан! Әлі бастаған да жоқ. Бұдан ширек ғасыр бұрын керіп қойған кенебі әлі тап-таза күйінде тұр. Жоқшылықтың темір қолдары алқымыңнан бір айырылмаса, суретші арманы қайдан орындалсын! Маңдайша, жарнама жазып беру сияқты ұсақ-түйекпен күнін көреді. Өзі бір ыңғайға оңай көне бермейтін кежір адам. Солай бола тұра екі жас суретші қыздар үшін жанын беруге бар. Сол екі қызды күзетуге қойылғандай маңдайларынан шыбын ұшырмайды.
Сьюди Берман қартты не үшін шақыра келгенін айтты. Саған қарап отырып бір қаңғыбас қазымыр шалдың суретін жасағым келіп еді деді. Содан соң, Джонсидің соңғы жапырақ ұшып түскенде мен де өлемін деп жатқанын айтты. Өмір байланысынан біржола күдер үзсе, сол соңғы жапырақтай үзіліп түсерін ұғындырғысы келеді! Берман қарт әуелі тас-талқан болып ашуланды:
ENG Ағылшын
Old Behrman was a painter who lived on the ground floor beneath them. He was past sixty and had a Michael Angelo's Moses beard curling down from the head of a satyr along the body of an imp. Behrman was a failure in art. Forty years he had wielded the brush without getting near enough to touch the hem of his Mistress's robe. He had been always about to paint a masterpiece, but had never yet begun it. For several years he had painted nothing except now and then a daub in the line of commerce or advertising. He earned a little by serving as a model to those young artists in the colony who could not pay the price of a professional. He drank gin to excess, and still talked of his coming masterpiece. For the rest he was a fierce little old man, who scoffed terribly at softness in any one, and who regarded himself as especial mastiff-in-waiting to protect the two young artists in the studio above.
"Sue found Behrman smelling strongly of juniper berries in his dimly lighted den below. In one corner was a blank canvas on an easel that had been waiting there for twenty-five years to receive the first line of the masterpiece. She told him of Johnsy's fancy, and how she feared she would, indeed, light and fragile as a leaf herself, float away when her slight hold upon the world grew weaker.
Old Behrman, with his red eyes, plainly streaming, shouted his contempt and derision for such idiotic imaginings."
OZB Өзбек
Qariya Berman pastki qavatda yashaydigan bir rassom edi. U oltmishdan oshgan, Mikelandjelo yasagan Muso haykaliniki kabi jingalak soqoli ixchamgina jussasiga yarashib turardi. Bermanning sanʼat sohasida omadi chopmadi. U qirq yil moʼyqalam surgan, ammo hali-hanuz unga ilhom parisining etagidan tutib qolish nasib etmagandi. Har safar bu musavvir shoh asar yaratmoq uchun shaylanadi, lekin hozirgacha bu ishni boshlay olmagan ham edi. Mana, bir necha yildirki, baʼzan eʼlonlar uchun tirikchilik yoʼlidagi oʼlda-joʼlda ishlangan rasmlarini aytmasak, arzirli bir ish qilmagan ham edi. U professionalga qurbi yetmagan mahalliy yosh rassomlar uchun tirik manekenlik qilib kun koʼrardi. Ichkilikka mukkasidan ketgan, shunga qaramasdan hali ham yaratajak shoh asari haqida gapirishdan tinmasdi. Umuman olganda esa, koʼngli boʼsh odamlarni jini suymaydigan, oʼzini yuqorida yashovchi ikki rassom qizni himoya qiluvchi qoʼriqchi it deb hisoblaydigan badjahl bir chol edi.
Syu Bermanni pastki qavatdagi xira yoritilgan hujrasidan topganida, undan qora archa mevasining hidi anqib turardi. Xonaning bir burchagidagi molbertda esa yigirma besh yildan buyon shoh asarning ilk chizgilarini intiqlik bilan kutayotgan boʼm-boʼsh mato yotardi. Syu unga Jonsining xayolidagilarni, qizning oʼzi ham yaproq misoli yengil va nimjon boʼlib qolganini, hayot rishtalari noziklashib qolib, shamoldagi yaproq kabi uchib ketishidan xavotirda ekanini aytib berdi. Qizargan koʼzlari yoshlana boshlagan Berman bunday xayolparastlikdan gʼashi kelib baqirib yubordi.
TUR Түрік
Yaşlı Behrman, alt katlarında oturan bir ressamdı, altmışını geçmişti ve Michelangelo gibi sakalları olan, küçücük boylu bir adamdı. Başarısız bir ressamdı. Hep bir 'baş yapıt' yapmayı istiyordu ama 40 yıldır hala yapamamıştı. Arada sırada reklam amaçlı bir şeyler yapmıştı ve profesyonel modellere ücret ödeyemeyecek ressamlara modellik yaparak para kazanıyordu, çok cin içiyor ve hep yapacağı baş yapıttan söz ediyordu, Ayrıca kendisini üst katındaki iki genç ressamın koruyucusu olarak addediyordu. Sue adamı loş, böğürtlen kokan çöplüğünde buldu, bir köşede yirmi beş yıldır baş yapıtın çizilmesini bekleyen boş resim sehpası duruyordu. Kız, adama Johnsy'nin yaprak yüzünden nasıl korktuğunu ve kızın gerçekten bir yaprak kadar güçsüz, kırılgan olduğunu anlattı.
Yaşlı Behrman, kırmızı gözleri şimşek gibi böyle aptalca şeylere lanetler savurdu.
UIG Ұйғыр
قېرى بېرمان، تۆۋەنكى قەۋەتتە ئولتۇرىدىغان بىر رەسسام ئىدى.ئۇ ئاتمىشتىن ئاشقان بولۇپ، مىكېلانجېلوغا ئوخشاش ساقاللىق، كىچىككىنە بويلۇق بىر ئادەم ئىدى.
ئۇ مۇۋەپپەقىيەتسىز بىر رەسسام ئىدى. ھەمىشە بىر "شاھ ئەسەر" يارىتىشنى ئارزۇ قىلاتتى، ئەمما 40 يىلدىن بېرى تېخى يارىتالمىغانىدى. ئارىلاپ ئېلان ئۈچۈن بىر نەرسىلەر سىزىپ قوياتتى. ھازىر بولسا كەسپىي مودېللارغا تۆلىگىدەك پۇلى يوق رەسساملارغا مودېللىق قىلىپ پۇل تاپاتتى.
ئۇ كۆپ ھاراق ئىچەتتى ۋە ھەمىشە ياراتماقچى بولغان شاھ ئەسىرى ھەققىدە سۆزلەيتتى. ئۇنىڭ ئۈستىگە ئۆزىنى يۇقىرى قەۋەتتىكى ئىككى ياش رەسسامنىڭ قوغدىغۇچىسى دەپ ھېساپلايتتى.
سيۇ ئۇنى قاراڭغۇ، قۇسۇق پۇراپ تۇرىدىغان كاتەكتەك ئۆيىدىن تاپتى. بىر بۇلۇڭدا يىگىرمە بەش يىلدىن بۇيان شاھ ئەسەرنىڭ سىزىلىشىنى كۈتۈپ تۇرغان بوش رەسىم رامكىسى تۇراتتى.
قىز ئۇنىڭغا جونسىنىڭ ياپراق تۈپەيلى قانداق قورقۇۋاتقانلىقىنى ۋە قىزنىڭ راستىنلا بىر ياپراقتەك ئاجىز ۋە نازۇك ئىكەنلىكىنى چۈشەندۈردى.
قېرى بېرماننىڭ قىزىل كۆزلىرى چاقماقتەك چاقناپ كەتتى، ئۇ بۇنداق ئەخمىقانىلىققا لەنەت ئوقۇيتتى.
AZE Әзербайжан
Qoca Brehman onlardan bir mərtəbə aşağıda qalan rəssam idi. O, təxmini altmış yaşlarında, sənət yollarında hələ də uğur qazana bilməmiş bir insan idi. Həmişə “şah əsər”ini yaratmaq fikrində olmuş, lakin heç vaxt onu etməyə cəhd göstərməmişdir. Ömrünün bir neçə ilini isə reklamlar, elanlar üçün rəngkarlıq edərək keçirmişdir. Sonralar isə bölgədə yaşayan, peşəkar modellərə pulu çatmayan gənc rəssamlar üçün modellik etmişdir. İndi isə içki içir və yenə də çəkə bilmədiyi “şah əsər”indən danışır.
"Sue onu ardıc giləmeyvəsini qoxlayarkən gördü. Otağının küncündəki rəssam ştativinin üzərindəki kətan parça sanki hələ də iyirmi beş illik şah əsəri gözləyirdi.
Sue ona Consinun xülyasını və həqiqətən, onun bundan necə qorxduğunu danışdı. Qoca Brehman rişxənd və nifrət dolu baxışlarla qışqırmağa başladı."
