KAZ Қазақ
«Ерте, ерте, ертеде кішкентай бір ханзада болыпты. Ол өзінен сәл ғана үлкен планетада тұрып, досқа өте зәру болыпты...». Өмірді жақсы түсінетіндер үшін бұл күмән келтірмейтін шындық. Мұны айтып жатқан себебім, менің кітабымды тек ермек үшін жеңіл-желпі оқығанын қаламаймын. Бұл оқиғаны баяндап беру оңайға түспес. Менің досым қошақанымен бірге мені тастап кеткеніне мінеки алты жыл толды. Сондықтан досымды ұмытпау үшін, ол туралы сыр шертпекпін. Досты ұмытқан деген – көңілсіз нәрсе. Досы бар адамдар аз. Мен де тек сандарға ғана қызығатын ересектерге ұқсап кетуім мүмкін еді ғой. Солай болып кетпеу үшін, мен бір қорап түрлі-түсті қарындаштар мен бояулар сатып алдым. Мүмкін, менің жасымда суретпен айналысу қиындау болар. Оның үстіне мен алты жасымда айдаһар жыланның ішкі және сыртқы кейпін бейнелегеннен басқамен айналыспадым ғой. Әрине, барынша ұқсатып бағуға тырыстым. Бірақ та ойлағанымдай болатынына көзім жетпейді. Бір суретте пішіні шықса, екіншісінде тіптен ұқсамайды. Бойын да дұрстап ұқсата алмадым. Мынаусында кішкентай ханзаданың бойы биік болып шықса, екіншісінде тым аласа. Киімінің түсін де ұмытыңқырап қалыппын. Олай да, былай да салғансыдым. Мен кейбір маңызды жайттарды сиапаттағанда қате жіберуім де мүмкін. Оным үшін кешірім өтінемін. Менің достым ештеңені тәптіштеп түсіндірген емес. Мүмкін, ол мені дәл өзіндей деп ойлаған шығар. Бірақ, өкінішке орай мен қошақанды жабық жәшіктен көре алмаймын. Мүмкін, мен аздап үлкендер сияқты шығармын. Сірә, мен қартайған болармын.
ENG Ағылшын
“Once upon a time there was a little prince who lived on a planet hardly larger than himself, and who needed a friend …” For those who understand life, it would have seemed much more true. Because I do not like to read my book lightly. I feel so sorry to recount these memories. It’s six years since my friend went away with his sheep. If I try to describe it here, it is so as not to forget it. It’s sad to forget a friend. Not everyone has had a friend. And I can become like the grown-ups who are interested only in numbers. So that’s why I bought a box of colors and pencils. It’s hard to go back to drawing, at my age, when no other attempt has ever been made than that of a closed boa and that of an open boa at the age of six! I will try, of course, to make portraits as resembling as possible. But I’m not quite sure I’m going to succeed. One drawing goes, and the other does not look any more. I make some errors, also on the size. Here the little prince is too big. There he is too small. I also hesitate about the color of his costume. Then I fumbled like this and that, as best I could. At last I shall be mistaken about certain more important details. But that will have to be forgiven. My friend never gave an explanation. He thought I might be like him. But I, unfortunately, I do not know how to see the sheep through the crates. I may be a bit like grown-ups. I must have got older.
OZB Өзбек
«Bor ekanda, yo`q ekan, bir Kichkina shahzoda bolgan ekan. U nihoyatda kichkina - o'zining tanasidan salgina katta bir sayyorada yashar, birorta ham do`sti yo'qligidan qattiq iztirob chekar ekan...» Hayotning nimaligini anglaydigan kishilar buning ertakdan ko`ra ko`proq haqiqatga o`xshashini darhol payqagan bolur edilar.
Zero, men kitobimning shunchaki ermak " uchungina aslo istamayman.
O`tgan u voqealarni qayta eslash men uchun g oyat og`ir, ularni hikoya qilish ham oson emas. Do`stim qo zichog`i bilan birga meni tark etganidan buyon oradan olti yil o`tdi. Uni unutib yubormaslik uchun ham u haqda so`ylamoqchiman. Chunki dunyoda do'stlarni unutib yuborishdan ham qaygculiroq narsa yo`q, axir do`st bolish har kimga ham nasib etavermaydi-da. Oolaversa, men yorug` olamda raqamdan boshqa narsaga qiziqmaydigan kattalarga o`xshab qolishni sira-sira istamayman. Mana shu boisdan ham men rangli qalamiar bilan birga bo`yoqlar solingan quticha sotib olgan edim. Mening yoshimda qayta boshdan rasm chizishga kirishish - aytishga oson, xolos, chunki men butun umrim davomida bo`g`ma ilonning tashqi-yu ichki ko`rinishidan boshqa narsa (uni ham olti yashar paytimda chizganman) chizmagan edim-da! Albatta, hozir iloji boricha asliga o`xshatishga harakat Oman, biroq bu ishni qoyilmaqom qilib bajaraman, deb kafillik berolmayman. Shuning uchun portretlarning biri binoyidek chiqsa, ikkinchisi mutlaqo o xshamasligi ham mum-kin. Kichkina shahzodafling bo`yi to`g`risida ham shu gapni aytish lozim: rasmlarning birida u haddan tashqari ulkan, boshqasida esa - haddan tashqari kichkina bolib ko`rinadi. Shuningdek, kiyimining rangi ham yodimda yo`q. Shu bois esimda qolganicha, tusmollab, xayolan chizaveraman. Nihoyat, men ba'zi bir muhim tafsilotlar tasvirida xatoga yo'l qo`yishim ham mumkin. Ammo sizlar meni ma'zur tutarsizlar, deb umid qilaman. Do‘stim menga hech qachon biror narsani tushuntirib bergan emas edi. Ehtimol, u meni ham xuddi o'zi qatori deb hisoblagandir. Biroq afsuski, men quticha devorlari aro qo'zichoqni ko`rishga qodir emasman. Balki men kattalarga ozroq o`xshab ketarman. Chamasi, qariyotgan bolsam kerak.
TUR Түрік
“ Bir zamanlar bir küçük prens vardı, kendisinden pek de büyük olmayan bir gezegende yaşardı ve bir arkadaşa ihtiyacı vardı “ diyebilirdim. Hayatı gerçekten anlayan bizler, bunu daha gerçekçi bulurduk.
Kitabımın baştan savma okunmasını istemediğimden, küçük prensle ilgili anılarımı yazarken çok zorluk çektim. Bu küçük arkadaşım koyunuyla birlikte gittiğinden bu yana tam altı yıl geçti. Onu tarif etmeye çalışıyorum, çünkü onu unutmak istemiyorum. İnsanın bir dostunu unutması üzücüdür. Herkes bir dost sahibi olmayabilir. Ve eğer onu unutursam, şekillerden başka hiçbir şeyle ilgilenmeyen yetişkinlere benzerim.
İşte bu yüzden bir kutu boya kalemi ve birkaç kurşun kalem aldım. Benim yaşımdaki biri için, özellikle de altı yaşındayken yaptığı, içten ve dıştan iki boa yılanı resmi dışında hiçbir şey çizmemiş bir adam için yeniden resim yapmaya başlamak oldukça güç bir iş. Resimlerimin mümkün olduğu kadar gerçekçi olmasına çalışacağım. Ama bunu başarabileceğimden emin değilim. Bir çizim gayet iyi giderken, diğer bir çizim gerçeğine hiç benzemiyor. Küçük prensin boyu konusunda da hatalar yapıyorum. Bazen küçük dostum olduğundan daha uzun boylu, bazen de daha kısa görünüyor.
Giysisinin renginden de emin değilim. Bu yüzden de elimden gelenin en iyisini yapıp, el yordamıyla iyi kötü bir şeyler çıkarmaya çalışacağım.
Bazı önemli detayları da yanlış çizebilirim, ama beni bağışlamalısınız. Küçük dostum bana hiçbir şeyi açıklamadı. Herhalde benim de kendisi gibi olduğumu sanıyordu. Ama ne yazık ki ben kutuya baktığımda koyunları göremiyorum. Belki de yetişkinlere bir parça benziyorum. Yaşlanıyorum.
UIG Ұйғыр
«بۇرۇننىڭ – بۇرۇنىسىدا كىچىك بىر يۇلتۇزدا كىچىك بىر شاھزادە تۇرىدىكەن. ئۇ يالغۇز بولغاچقا دوست تېپىشنى تولىمۇ ئارزۇ قىلىدىكەن...»
تۇرمۇشنى چۈشىنىدىغان كىشىلەرگە مۇنداق ھېكايىلەر تېخىمۇ چىن تۇيۇلىدۇ، ئەلۋەتتە.
شۇنچە زېھىن سەرپ قىلىپ بۇ ئىشنى يېزىشىم، كۆرۈنگەنلا كىشىگە كۆرسىتىش ئۈچۈن ئەمەس. كىچىك دوستۇمنىڭ قوزىسىنى ئېلىپ مەندىن ئايرىلغىنىغا ئالتە يىل بولغان بولىسمۇ، ئۇنى ئۇنتۇپ قالماسلىق ئۈچۈن شاھزادە توغرىلىق يازماقچىمەن. ئىنساننىڭ دوستىنى ئۇنتۇپ قېلىشى نېمىدېگەن ئېچىنىشلىق ئىش – ھە! ئۇنىڭ ئۈستىگە ھەممىلا ئادەمنىڭ دوستى بولىشىمۇ ناتايىن. يەنە كېلىپ مېنىڭ پەقەت سان – سىپىرلارغىلا قىزىقىدىغان چوڭلار قاتارىغا ئۇنچىۋالا تېز قوشۇلۇپ كەتكۈممۇ يوق.
شۇنىڭ بىلەن بىر قۇتا رەڭ ۋە بىر نەچچە تال قېرىنداش سېتىۋېلىپ، سېلىقى كىچىك دوستۇمنى قەغەزگە پۈتمەكچى بولدۇم. بىراق ئالتە ياش ۋاقتىمدا بوغما يىلاننىڭ بىر قارىسا بىلگىلى بولىدىغان، بىر قارىسا بىلگىلى بولمايدىغان رەسىمىنى سىزغاندىن تارتىپ ھېچقانداق نەرسىنى سىزىپ باقمىغانمەن. ئەمدىلىكتە كونا كەسپىمنى قىلاي دېسەم ھەقىقەتەن تەسكە توختايتتى. شۇنداقتىمۇ سىزغان رەسىمنى ئەسلىدىكىسىگە ئوخشىتىشقا كۈچەپ باقتىم. ئەمما بىرنى ئوخشىتالىسام، يەنە بىرىنى ھېچ ئوخشىتالمىدىم. شاھزادىنىڭ تۇرقىغا كەلسەك، بەزىدە ئۇنى ئېگىز سىزىپ قويسام، بەزىدە پاكار سىزىپ قويدۇم. ئۇنىڭ كىيىمىنىڭ رەڭگىنىمۇ تازا قاملاشتۇرالمىدىم. مانا مۇشۇنداق ئۆچۈرۈپ، ئوڭشاپ يۈرۈپ ئاخىرى تاماملىغانمۇ بولدۇم.
كۆپچىلىكتىن ئەپۇ سورايدىغىنىم، بەزى تەپسىلاتلارنى خاتا سىزىپ قويغان بولۇشۇم تۇرغانلا گەپ. گۇناھ مەندە ئەمەس، ئەلۋەتتە. كىچىك دوستۇم چۈشەندۈرۈشنى ياقتۇرمايتتى، مېنىمۇ ئۆزىگە ئوخشاش چاغلايتتى ئەيتاۋۇر. تولىمۇ ئەپسۇس، مەن ساندۇق ئىچىدىكى قوزىنى كۆرەلمەيمەن. بۇ تەرىپىم چوڭلارغا ئوخشىسا كېرەك. قارىغاندا مەنمۇ قېرىپ قالغان ئوخشايمەن. ھەي – ئىسىت!
AZE Әзербайжан
"Biri vardı, biri yoxdu, balaca bir şahzadə vardı. Onun yaşadığı planet onun özündən bir az böyük olardı. Şahzadənin yaxşı bir dosta ehtiyacı vardı..." Həyatın nə olduğunu başa düşənlər dərhal anlayardılar ki, bunların hamısı həqiqətdir.
Doğrusu, istəmirəm ki, kitabımı dəyərsiz bir şey hesab etsinlər, onu əyləncə xatirinə oxusunlar. bu xatirələri danışdıqca çox kədərlənirəm. Dostumun öz qoyunu ilə çıxıb getməsindən indi artıq altı il keçir. Əgər mən onun təsvirini verməyə, şəklini çəkməyə çalışıramsa, bütün bunlar yalnız onu unutmamaq üçündür. Dostu unutmaq pis və kədərli şeydir. Hamının dostu olmur, hamı dost qazana bilmir ha! Mən rəqəmdən başqa qeyri şeylə maraqlanmayan böyüklər kimi olmaqdan qorxuram. Bax elə buna görə də bir qutu rəng və rəngli karandaş almışam. Bu yaşda təzədən rəsmə qayıtmaq asan iş deyil. Nə vaxtsa, altı yaşında əfi ilanın daxildən və xaricdən görünüşünü çəkmişəm, vəssalam, çəkdiklərim vur-tut bunlar olub, daha şəkil çəkməyə cəhd göstərdiyim olmayıb. Əlbəttə, çalışacam balaca şahzadəyə daha çox oxşayan portretlər çəkim. Amma, çəkəcəyim şəkillərin ona tam oxşayacağına əmin deyiləm. Bir də görürsən şəklin biri ona oxşayır, o biri isə heç oxşamır. Boy-buxun çəkəndə də səhvə yol verirəm. Bax bu şəkildə balaca şahzadə çox böyük görünür, o birisində isə çox balaca çıxıb. Paltarının rəngini də pis xatırlayıram. Çalışıram zənd ilə onun şəklini həm elə, həm də belə çəkim. Bəzi məqamlann, bəzi daha mühüm təfsilatların verilməsində də səhvə yol verəcəm. Amma bu səhvləri gərək mənə bağışlasınlar. Dostum heç vaxt izahat verməyi sevməzdi. Məni özü kimi hesab edirdi, elə bilirdi ki onun bildiklərinin hamısını mən də bilirəm. Mən bağlı qutunun içindəki qoyunları görə bilmərəm, oisə görürdü. Görünür, mən bir az böyüklərə bənzəyirəm. Yəqin ki, bu qocalıqdandır.